Να σε συστήσω στη γιαγιά μου, οταν φτάσουμε, και ενώ δινετε τα χέρια να της ψιθυρίζω στο αυτί ότι είσαι τρισεγγονος του Βελουχιώτη. 

《Ναι; ο γαμπρος;》 να πει αυτή και να σε σκανάρει απο τα νύχια μέχρι τη κορφή, και μετά να συνεχίσει :《Τί πάτε και τρυπιέστε παντού ομως;》

και μετά να σε πάω στα δεξιομάγαζα της λακκας και εσύ να μου φωνάξεις ότι :《Τί μ’εφερες εδώ μεσα; πας καλα;》 και μετά να συνεχίσεις :《που εκμεταλλεύονται και τον εργάτη》και να σε κοιτάξουν οι μαγαζάτορες στραβά και εμένα ακόμα πιο στραβά, στραβότερα, και να τους αφήσω τα λεφτά στο μπαρ με μπουρμπουαρ έτσι γερό, και να κοπανήσουμε τη πόρτα πίσω δυνατά, καθώς θα αποχωρούμε γελώντας. 

Να σε ανεβάσω τελικά εκεί, στο πιο ψηλό σημείο, στη καβάτζα, και να αποφασίσουμε αν στο τέλος της παράστασης οι μπάτσοι πιάνουν το ζευγάρι. Αλλά δεν νομίζω. Τι στο διάολο;